14 sierpnia 2020

Jak wygląda leczenie bulimii?

Żyjąc w XXI w. spotykamy się z coraz większą liczbą chorób. Są to choroby zakaźne, fizyczne czy nawet psychiczne. Jedną z grupy tych ostatnich jest bulimia, która dotyka głównie nastoletnie dziewczyny, lecz warto pamiętać, że nie tylko. Choroba ta może dotknąć każdego i nie objawia się tylko bardzo chudym wyglądem. Jak zatem leczyć tą chorobę? Jakie sposoby wykorzystać? Do jakiego lekarza się udać?

 

Czym jest bulimia? I jak różni się od anoreksji? 

 

Inną  nazwą bulimii jest żarłoczność psychiczna, objawia się ona napadami jedzenia a następnie różnymi zachowaniami kompensacyjnymi. Mogą być nimi: wymioty, głodówka, nadmierne ćwiczenia czy zażywanie środków przeczyszczających. A jakie są przyczyny bulimii? Tak naprawdę na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, mogą być różne. Jedne z najczęstszych przyczyn jest brak samoakceptacji, czy akceptacji ze strony rówieśników lub rodziny. Mogą być to też konflikt rodzinne, czy zaniedbywanie dziecka w przeszłości. Zaburzenia mechanizmów samokontroli i samoregulacji także należą do tych częstych przyczyn bulimii. Bulimia jest chorobą o podłożu psychicznym. Chorzy zazwyczaj czują się głodni nawet od razu po jedzeniu. Czasem po zakończeniu wymiotów  czują tak zwaną ulgę. Co ciekawe, większość  chorych na bulimię to kobiety. Warto wspomnieć także, że u osób cierpiących na bulimię zachodzą również zmiany psychiczne i fizyczne. Jakie? Między innymi: ospałość,zaburzenia rytmu serca,  hipokaliemia, nadżerki i owrzodzenia dziąseł, jamy ustnej, gardła,  niedobory pokarmowe, zmęczenie, odwodnienie,  sucha skóra, uszkodzenie szkliwa zębów, stany depresyjne i wiele więcej. Bulimia u kobiet może spowodować zanikanie miesiączki oraz kłopoty z płodnością. Jednak ta choroba najbardziej szkodzi układowi pokarmowemu. Jak się okazuje bulimia może powodować nawet duszności. Jest to choroba często mylona z anoreksją. Czym one się różnią? Według amerykańskich naukowców bulimia występuje od czterech do sześciu razy więcej niż anoreksja. Mimo, że cel chorych na to i na to jest dość podobny, to proces choroby wygląda inaczej. Anoreksja to wstręt do jedzenia czy brak chęci. Chorzy często stopniowo zmniejszają sobie dawkę spożywanego posiłku. Zazwyczaj kończy się to tak, że nie jedzą nic. Taka choroba może doprowadzić nawet do śmierci, gdyż leczenie bulimii nie zawsze przynosi zamierzone efekty. http://otp-psychoanaliza.waw.pl/oferta/pomoc-psychologiczna-dla-kobiet-w-ciazy/

 

Jak wygląda leczenie bulimii? 

 

Tutaj, podobnie jak przy anoreksji, leczenie bulimii często wymaga połączenia najróżniejszych sposobów oraz opiera się na osobistych uwarunkowaniach psychicznych chorego. Aby wyleczyć bulimię, może okazać się konieczna wizyta u psychologa oraz u dietetyka. Często nawet potrzebny może okazać się psychiatra. Lekarza warto poszukać na forach medycznych czy na portalach przeznaczonych do walki z bulimią. Wyjątkowo skuteczna w toku badań nad walką z tą chorobą stała się kognitywna terapia behawioralna, która opiera się na założeniu, iż błędne myślenie o swoim ciele, co jest podstawą bulimii, może być rozpoznane oraz zmienione. Różnego rodzaju leki np. fluoksetyna też mogą pomóc. Te dwie metody leczenia bulimii (leki oraz kognitywna terapia behawioralna mogą wyeliminować złe nawyki oraz poprawić ogólny stan psychiczny osoby chorej, ponieważ właśnie zły stan psychiczny jest zazwyczaj źródłem całego problemu. Terapie mogą pomóc wygrać z bulimią. Są one prowadzone indywidualnie, a także w grupach. Jednym z rodzai takich terapii jest terapia rodzinna. Może ona przynieść dobre rezultaty u młodych oraz tych starszych pacjentów. Dość często to właśnie rodzice czy opiekunowie nakładają na siebie poczucie winy za tą sytuacje. Gdy rodzice zaangażują się w chorobę swojej pociechy mogą pomóc walczyć z zaburzeniami odżywiania. W niektórych przypadkach lekarze, terapeuci wprowadzają u pacjentów prowadzenie dziennika emocji i odżywiania, wraz z elementami terapii psychodynamicznej. Często daje to pozytywne skutki. Niektórzy uczeni stwierdzają, że pomóc może też hipnoterapia.

 

Kryteria rozpoznawania bulimii i jej typy.

 

Podejrzenia odnośnie bulimii mogą paść gdy osoba ma nawracające okresy żarłoczności, gdy zjada ogromne ilości jedzenia i czuje, że traci kontrolę i ciągle stosuje metody zapobiegające przyrostowi wagi ciała. A jakie są typy bulimii? Wyróżnia się dwa. Pierwszy to typ przeczyszczający. Objawia się tym, że po napadzie występuje prowokowanie wymiotów, zażywanie środków przeczyszczających, diuretyków, lewatywy. Kolejnym, drugim typem jest typ nieprzeczyszczający w którym chorzy stosują ścisłą, drastyczną dietę, bądź wykonują ciężkie ćwiczenia fizyczne. Chorobę diagnozuje się na podstawie objawów, lecz zanim rozpocznie się leczenie bulimii ,powinno się wykluczyć schizofrenię a  także uszkodzenia mózgu.

 

Tak więc, leczenie bulimii nie jest łatwe. W Polsce dane dotyczące tej choroby nie są pozytywne. Jak wiadomo, co dziesiąty nastolatek/nastolatka prowokuje wymioty. 28% młodzieży cierpi na jadłowstręt, a 40% odczuwa lęk przed otyłością. Tak więc nie dajmy się wplątać w tą ciężką chorobę, dbajmy o siebie i o nasze zdrowie niezależnie od naszego wieku i płci.